Meditatief moment


Gedichten / Gedachten rondom kerk en geloof

De 12 artikelen
Advent
Het Beste komt nog …
10 christenen
Ambt Predikant
Ganzen
Zegenbede
Gewapende Vrede
Wees Weer Kerk!
Een Vriendenhand



De 12 Artikelen


  1. Ik geloof in God de Vader, de Almachtige, Schepper van hemel en aarde.
  2. En in Jezus Christus, zijn eniggeboren Zoon, onze Here;
  3. die ontvangen is van de Heilige Geest, geboren uit de maagd Maria;
  4. die geleden heeft onder Pontius Pilatus, is gekruisigd, gestorven en begraven,
    nedergedaald ter helle;
  5. ten derde dage wederom opgestaan van de doden;
  6. opgevaren ten hemel, zittende ter rechterhand Gods des almachtigen Vaders;
  7. vanwaar Hij komen zal om te oordelen de levenden en de doden.
  8. Ik geloof in de Heilige Geest.
  9. Ik geloof een heilige algemene Christelijke Kerk, de gemeenschap der heiligen;

  10. vergeving der zonden;
  11. wederopstanding des vleses;
  12. en een eeuwig leven.

Terug



Adventsgedachte

Wij zijn niet van gisteren,
      mensen die alsmaar de geboorte van Christus
van 2000 jaar geleden vieren.

Wij zijn mensen van morgen
      en hopen op, zien uit naar zijn wederkomst.




Bron: Protestantse Kerkbode van 13 december 2008

Terug



Het Beste komt nog …

Met de heilsfeiten lijkt het wel: hoe minder wij ons erbij kunnen voorstellen,
des te belangrijker de gebeurtenis.
Bij het kind in de kribbe met Kerst kunnen we ons nog wel iets voorstellen,
al blijft het onbegrijpelijk dat God mens wilde worden.
Velen in het Westen zien het als het belangrijkste christelijke feest, maar het is ’slechts’ het begin.
Met Goede Vrijdag en Pasen gedenken we het lijden, sterven en de opstanding van Jezus Christus.
Vooral dat laatste gaat ons voorstellingsvermogen te boven: de dood is verslagen.
In de oosters-orthodoxe kerken is dit het belangrijkste feest.
Sinds Hemelvaart regeert Christus als Koning vanuit de hemel.
Met Pinksteren is de Heilige Geest uitgestort.
Nu mogen we uitzien naar het meest onvoorstelbare, dat nog zal komen:
de definitieve doorbraak van het Koninkrijk van God met de wederkomst van Christus.
Het beste komt nog …,

Kerkganger

Bron: Kerk in Stad nr. 11, dd. 31 mei 2013

Terug



10 Christenen




Tien kleine christenen
ontvingen saam de zegen;
één nam aanstoot aan de preek,
toen waren er nog maar negen.

Negen kleine christenen,
ze baden dag en nacht;
één kreeg niet wat hij vroeg,
toen waren er nog maar acht.

Acht kleine christenen,
op de smalle weg door ‘t leven,
één vond een and’re weg zo mooi,
toen waren er nog maar zeven.

Zeven kleine christenen,
lazen elkaar de les,
één werd er boos en zei: ik ga!
toen waren er nog maar zes.

Zes kleine christenen,
aktief in het kerkbedrijf;
één miste het echte protestantse,
toen waren er nog maar vijf.

Vijf kleine christenen,
traditie in het banier,
één werd het allemaal teveel,
toen waren er nog maar vier.

Vier kleine christenen,
zongen “abide with me”;
één meende niet wat hij zong,
toen waren er nog maar drie.

Drie kleine christenen,
ieder met zijn eigen idee;
één dacht alleen maar aan zichzelf,
toen waren er nog maar twee.

Twee kleine christenen,
met z’n tweeën heel alleen,
en met ruzie wie de grootste was,
toen was er nog maar één.

Eén heel gewone christen,
vol van de lieve vree;
zijn vijand werd zijn goede vriend,
toen waren er weer twee.

Twee heel oprechte christenen,
aan het werk met veel plezier;
ze vroegen niets maar deelden uit,
toen waren er weer vier.

Vier heel bescheiden christenen,
ze hielpen dag en nacht;
en die geholpen werden hielpen mee,
toen waren er weer acht.

Acht vriendelijke christenen,
ze vroegen om Gods zegen;
maar vroegen ook een mens erbij,
toen waren er weer negen.

Negen kleine christenen,
ze hadden in mensen God gezien;
en zongen zich samen de misère uit,
toen waren er weer tien.

Tien kleine christenen,
ze brachten Hem tot leven
die niet voor kerk maar voor de mens,
Zijn leven heeft gegeven.

Tien kleine christenen,
wanneer zij leven net als HIJ
dan komen er weer net als toen,
in één dag duizend bij.





Gelezen als opening van een SOW/SVP kerkenraadsvergadering

Bron: Protestantse Kerkbode, dd. ???

Terug



Het Waardig Ambt van Predikant




Het waardig ambt van dominee
valt ongetwijfeld lang niet mee.
Wat dominee ook zegt of doet,
hoe hij ook preekt, het is zelden goed.

Neemt hij A voortdurend in,
B doet hij het vaak niet naar de zin.
Is hij wat levendig van aard
dan wordt hij voor nerveus verklaard.

Doch is hij rustig, nimmer boos,
dan heet het: hij is levenloos!
Indien zijn haar is peperzout
dan vindt men dominee te oud.

Is hij een jong, dus jeugdig man,
ervaring ontbreekt hem dan.
Werpt hij het oude iets omver
dan is hij revolutionair!

Doch heeft hij meer het oude lief
dan mist hij initiatief!
Hij preekt vervelend wanneer bleek
dat van een schets hij hield een preek.

Preekt hij uit het hoofd als hij dat kan,
dan is hij een oppervlakkig man.
Maakt hij bij preken veel gebaar,
dan is hij een acteur zowaar.

Doch houdt hij zijn armen strak aan het lijf
dan is hij houterig en stijf.
Hij schreeuwt, zegt men, sprak hij wat luid.
Is het zacht, het komt er wel wat eentonig uit.

Is hij veel thuis, werkt aan zijn preek,
hij geeft om huisbezoek geen steek!
Doch gaat hij dikwijls op bezoek,
als drijver staat hij dan te boek.

Bezoekt hij veel de arme man
een socialist noemt men hem dan.
Wendt hij tot de rijke zijn schree,
hij is een geldzak-dominee!

Men merkt dus wel, het valt lang niet mee
dat wondere ambt van dominee!
Daarom … heil die predikant,
die, het klinkt wat vreemd in dit verband,
heel dit heksenwerk verricht
met een opgewekt gezicht!






Dichter onbekend.

Bron: Protestantse Kerkbode, dd. ???

Terug



Ganzen




Nog middag en al schemer in de lucht,
de vloed komt duister op.

Over het donkerend wad
hangt plotseling de hemel vol
slordige snaterende slingers.
Boven het droge
vallen die neer.

Een gakkend dekbed ganzendons
schudt zich op voor de nacht.

Voor het ochtendkrieken
weer op de wieken
schrijven zij
hun V’s langs de hemel,
Vrijheid
Verlangen
de kou Vooruit
Verdriet en Verlies Voorbij
onderweg naar het licht

Altijd maar weer
naar het licht onderweg.

Uit: Leven in lagen door Marijke de Bruijne.

gedicht gelezen op een groothuisbezoek.

Terug



Zegenbede van Sint Patrick




De Heer zij voor u
om u de juiste weg te wijzen.
De Heer zij naast u
om u in de armen te sluiten
en te beschermen
tegen de gevaren van links en van rechts.
De Heer zij achter u
om u te bewaren
voor de valsheden van boze mensen.
De Heer zij onder u
om u op te vangen als u valt
en u uit de strikken te trekken.

De Heer zij in u
om u te troosten als u treurig bent.
De Heer zij om u heen
om u te verdedigen
als mensen over u heen vallen.
De Heer zij boven u
om u te zegenen.
Moge de genadige God u zegenen
nu en morgen
en alle dagen van uw leven.

Sint Patrick.

Terug



Gewapende Vrede




Vrede begint elk jaar
vanuit een stal in Bethlehem.
Eén dag is er even vrede in de wereld
wapens zwijgen op die ene dag
de ogen van de schutters kijken
niets ziend in de verte
zij zijn niet anders gewend.

De vrede stopt op de tweede dag,
dan spreken de wapens weer
de schutters blikken verbeten in de verte
op zoek naar silhouetten met een wapen.
Eén dag duurde de vrede
een rustige bewapende dag.





Klaas van Eijbergen

Maar de vrede gaat verder
in onze harten en elk jaar
op Kerstavond worden wij
er weer aan herinnerd
dat het morgen Kerstmis is
de dag dat Jezus is geboren
in een stal in Bethlehem en
heel de wereld een dag
de zonden overdenkt
en feest met een gebroken hart.
Gisteren was het oorlog
morgen is er weer oorlog.

Toch heeft die ene dag vrede zin
het zet mensen aan tot nadenken
en misschien, heel misschien
komt er een tijd dat ieder mens
geboren wordt in een wereld
waar vrede heel gewoon is.


Uit: Magazine CNV Publieke Zaak, december 2004

Terug



Wees Weer Kerk!

“Houd op over maatschappelijke betrokkenheid, wees weer kerk!”

Onder deze titel staat een bespreking van een pamflet van dr E.P Meijering,
remonstrant en zichzelf vrijzinnig noemend, in Kerk in Stad nr 21 van 7 november 2008.

Hieronder, zonder commentaar, 9 ‘krachtige’ stellingen:


  1. Mijn generatie, die sinds de jaren zestig leiding heeft gegeven aan het kerkelijk
    leven, heeft daarin verregaand gefaald.

  2. Wij hebben de schrikbarende achteruitgang van de kerken niet tegengehouden, maar
    waarschijnlijk zelf verhaast.

  3. Willen we als christelijke kerken geloofwaardig zijn, dan hebben we de moed nodig
    te zeggen wat anderen niet zeggen of willen zeggen.

  4. Het was beter geweest, als we na de schrikervaring omtrent de toestand van de
    wereld gewoon met alle mensen van goeden wille aan het werk waren gegaan.

  5. Liever een kleine kerk met concreet gemotiveerden dan een steeds kleiner en grijzer
    wordende kerk van religieus breed geïnteresseerden.

  6. Het evangelie is nu al meer dan een generatie lang ondergesneeuwd geraakt onder een
    maatschappelijk moralisme, waarmee wij de wereld meenden te kunnen
    en te moeten verbeteren, en daarna door psychologisch navelstaren.

  7. Ik wil niemand de stuipen op het lijf jagen maar er moet gewoon nuchter worden gezegd:
    er is aanleiding om het klassieke begrip van de erfzonde in de
    kerken opnieuw te gaan doordenken.

  8. Veel belangrijker dan structurele maatregelen ter verbetering van de wereld is voor
    christenen dat zij innerlijk met God verzoend zijn.

  9. De vervangende term voor kerk – ‘Jezusbeweging’ – is in hoge mate
    misleidend.

Boek: Het roer moet om!
De kerk van Jezus Christus is meer dan een Jezusbeweging.
Door: Eginhard Meijering, 76 blz.
Meinena Zoetermeer.
Prijs: 9,90 euro.

Terug



Een vriendenhand

Zegt u wel eens: “Ik bid voor jou”?
Dat doen we meestal niet zo gauw.
Wij vinden vaak iets vreemd en raar.,
en blijven vreemden voor elkaar

Wij debatteren lang of kort,
maar zwijgen als ‘t persoonlijk wordt.
De derde wereld spreekt ons aan,
zo veilig ver bij ons vandaan.

Maar mensen dicht bij u en mij,
die lopen wij maar zo voorbij.
Ik denk, dat u helpen kunt,
als u ze tijd en aandacht gunt.

dichter onbekend.

Terug